روش وضوی پیامبر(صلی الله علیه وآله وسلم)

عَنْ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى الْمَازِنِيِّ عَنْ أَبِيهِ قَالَ : شَهِدْتُ عَمْرَو بْنَ أَبِي الحَسَنِ سَأَلَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ زَيْدٍ (رضى الله عنه) عَنْ وُضُوءِ النَّبِيِّ (صلى الله عليه و سلم)، فَدَعَا بِتَوْرٍ مِنْ مَاءٍ، فَتَوَضَّأَ لَهُمْ وُضُوءَ رَسُولِ اللَّهِ (صلى الله عليه و سلم)  فَأَكْفَأَ عَلَى يَدَيْهِ مِنْ التَّوْرِ ، فَغَسَلَ يَدَيْهِ ثَلاثاً ، ثُمَّ أَدْخَلَ يَدَهُ فِي التَّوْرِ ، فَمَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ وَاسْتَنْثَرَ ثَلاثاً بِثَلاثِ غَرْفَاتٍ، ثُمَّ أَدْخَلَ يَدَهُ فِي التَّوْرِ فَغَسَلَ وَجْهَهُ ثَلاثاً، ثُمَّ أَدْخَلَ يَدَهُ فَغَسَلَهُمَا مَرَّتَيْنِ إلَى الْمِرْفَقَيْنِ ثُمَّ أَدْخَلَ يَدَيْهِ فَمَسَحَ بهِمَا رَأْسَهُ، فَأَقْبَلَ بِهِمَا وَأَدْبَرَ مَرَّةً وَاحِدَةً، ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَيْهِ.

وَفِي رِوَايَةٍ : بَدَأَ بِمُقَدَّمِ رَأْسِهِ، حَتَّى ذَهَبَ بِهِمَا إلَى قَفَاهُ، ثُمَّ رَدَّهُمَا حَتَّى رَجَعَ إلَى الْمَكَانِ الَّذِي بَدَأَ مِنْهُ.

 

مفهوم حديث: عمرو بن يحيي المازني از پدرش روايت مي کند وقتي که عمرو بن أبي الحسن از عبد الله بن زيد (رضى الله عنه) در باره ي چگونگي وضوي پيامبر (صلى الله عليه و سلم) سوال کرد در آنجا حاضر بودم، آن وقت بود که او درخواست ظرفي از آب کرد، بعد از فراهم شدن ظرف آب برايشان مثل وضوي پيامبر (صلى الله عليه و سلم) وضو گرفت، به اين صورت که ظرف آب را گرفت و بر روي دستانش ريخت و آنها را هر کدام سه بار شست، سپس دستانش را در ظرف آب فرو برد و با گرفتن سه کف دست آب از ظرف، دهان و بينيش را شست، سپس براي بار ديگر دستش را در ظرف آب فرو کرد و با گرفتن آب صورتش را سه بار شست ، سپس باز دستش را در ظرف آب فرو کرد و دستانش را تا آرنج هر کدام دو بار شست، سپس با فرو بردن دستانش در ظرف آب سرش را يک بار مسح نمود به اين صورت که دستانش را از جلوي سرش به پشت سر و سپس آنها را به جلو برگرداند ، و بعد از آن پاهايش را شست .

و در روايتي چنين آمده است که در مسح سر از جلو شروع کرد به صورتي که دستانش را به پشت سرش برد سپس آنها را به محل شروع مسح برگردانيد .

(عمدة الأحكام من كلام خير الأنام مما اتفق عليه الشيخان البخاري ومسلم. تأليف : الإمام الحافظ أبي محمد عبد الغني بن عبد الواحد المَقْدِسِي، حدیث:۸)

مسائل پاسخ داده شده

حدیث هفته

حکم تیمم

عن جابربن عبد الله (رضی الله عنهما): أنَّ النبي (صلى الله عليه وآله وسلم) قالَ: «أُعْطِيتُ خَمْسًا لَمْ يُعْطَهُنَّ أَحَدٌ قَبْلِي: نُصِرْتُ بِالرُّعْبِ مَسِيرَةَ شَهْرٍ، وَجُعِلَتْ لِي الأَرْضُ مَسْجِدًا وَطَهُورًا، فَأَيُّمَا رَجُلٍ مِنْ أُمَّتِي أَدْرَكَتْهُ الصَّلاَةُ فَلْيُصَلِّ، وَأُحِلَّتْ لِي المَغَانِمُ وَلَمْ تَحِلَّ لِأَحَدٍ قَبْلِي، وَأُعْطِيتُ الشَّفَاعَةَ، وَكَانَ النَّبِيُّ يُبْعَثُ إِلَى قَوْمِهِ خَاصَّةً وَبُعِثْتُ إِلَى النَّاسِ عَامَّةً».(صحیح البخاری). وفي حديثِ حُذَيْفةَ (رضي الله عنهُ) عنْدَ مسلم: «وَجُعِلَتْ تُرْبَتُهَا لَنَا طَهُوراً إذا لمْ نجدِ المَاءَ» وعن علي عِنْدَ أحْمد: «وَجُعلَ التُّرابُ لي طَهُورا» - از جابر بن عبدالله (رضی الله عنهما) روایت است که پیامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) فرمود: «به من پنج چیز داده شده است که به هیچ کسی (پیامبری) قبل از من به داده نشده است: به این یاری داده شده‌ام که از مسافت یک ماه دشمنانم دچار ترس و وحشت می‌شوند. و همه‌ی زمین برای من (و امتم) مسجد (محل نماز) و پاک قرار داده شده است؛ لذا هر کس (از امتم) در هر جا بود و وقت نماز فرار رسید؛ همان جا نماز بخواند و و غنایم جنگی برای من و امتم حلال شده است و حکم شفاعت به من داده شده است و هر پیامبری بسوی قوم خاصی مبعوث می شد و من بسوی کل مردم مبعوث شده ام ». و حدیث را تا آخر ...

حدیث هفته

معرفی اعضای هیات

جدیدترین پاسخ ها